آزادی برای مجتبا سمیعی‌نژاد

مجتبی سمیع نژاد از اتهام سب النبی تبرئه شد.

2005-07-06T02:16:00.000-07:00

به گزارش فرشته قاضی مجتبا از اتهام سب النبی تبرئه شده است و به خود مجتبا ابلاغ شده است.
تبريک به همه وبلاگ نويسان عزيز.

دادگاه مجتبي سميعي‌‏نژاد به صورت غيرعلني برگزار شد

2005-06-22T11:30:00.000-07:00

جلسه رسيدگي به اتهامات مجتبي سميعي‌‏نژاد؛ وبلاگ‌‏نويس بازداشت شده صبح امروز در شعبه 78 دادگاه كيفري استان تهران به صورت غيرعلني برگزار شد.محمد سيف‌‏زاده در گفت‌‏وگو با خبرنگار "ايلنا" با اعلام اين مطلب در پاسخ به اين سوال كه چه مباحثي در جلسه دادگاه مطرح شد، گفت: چون جلسه محاكمه موكلم غيرعلني بود، نمي‌‏توانم جزييات دادگاه را بازگو كنم.وي اتهام موكلش را "سبب النبي" عنوان كرد.
gooya news

دادگاه غیر علنی و بدون هیئت منصفه ؛دادگاهی که حتی وکیل مجتبا نیز جرات اظهار نظر در باره جزییات دادگاه ، و مهمتر از آن نه حق و نه توان اعتراض به غیرعلنی بودن آن و عدم حضور هیئت منصفه را ندارد...?!

برگزاري اولين دادگاه مجتبي سميع‌نژاد با اتهام سب‌النبي

2005-06-21T05:44:00.000-07:00

اولين جلسه‌ي رسيدگي به اتهامات مجتبي سميع‌نژاد به اتهام سب‌النبي برگزار شد.
محمد سيف‌زاده با اعلام اين خبر به خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار داشت: در اين جلسه ابتدا متن كيفرخواست كه در آن اتهام سميع‌نژاد، سب‌البني اعلام شده بود، توسط نماينده‌ي مدعي‌العموم قرائت شد و پس از آن نماينده مدعي‌العموم به دفاع از متن كيفرخواست و متهم به دفاع از خودش پرداخت.
وي ادامه داد: جلسه‌ي بعدي اين دادگاه كه به دفاعيات وكلا اختصاص دارد، فردا در شعبه‌ي 78 دادگاه كيفري استان برگزار مي‌شود.
سيف‌زاده، همچنين نسبت به وضعيت امروز موكلش كه بيان مي‌كرد با زنجير در دادگاه حضور يافته بود، اعتراض كرد

Gooya News

مجتبي سميع‌نژاد فردا محاكمه مي‌شود

2005-06-20T10:51:00.000-07:00

«مجتبي سميع‌نژاد فردا محاكمه مي‌شود.»
محمد سيف‌زاده، وكيل مدافع وي، با بيان اين مطلب به خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: «سميع نژاد صبح فردا در شعبه‌ي 78 دادگاه كيفري به اتهام سب‌النبي مقابل قاضي اين شعبه قرار مي‌گيرد و از خود در برابر اتهامات مطروحه در پرونده دفاع مي‌كند.»
وكيل سميع‌نژاد ابراز اميدواري كرد كه طي اقدامات انجام شده حكم برائت موكلش فردا توسط قاضي شعبه‌ي مذكور صادر شود.

Gooya News

2005-06-17T08:08:00.000-07:00

وبلاگ مجتبا سمیعی نژاد برنده مسابقه بهترین وبلاگ برای دفاع از آزادی بیان از سوی گزارشگران بدون مرز

چرا حکم مجتبا را رسماً اعلام نکرده‌اند؟

2005-06-09T20:59:00.000-07:00

طبق گفته‌ی محمد سیف‌زاده وکیل مجتبا، حکم به صورت رسمی و علنی به خانواده و وکیل او ابلاغ نشده است:

حکم را به ما ابلاغ نکردند، بلکه به آقای جامی همکار محترممان گفته بودند بیایید همین‌جا حکم را بخوانید. ظاهراً آقایان نحوه ابلاغ حکم را هم نمی‌دانند، چون صراحت در قانون دارد که حکم یک نسخه ابلاغ می‌شود به طرف و اگر ابلاغ نشود نمی‌دانیم واقعاً چطور باید دفاع کرد از آن و اعتراض کرد.[منبع]

این نه‌تنها عملی ضد حقوق بشر است، بل‌که با عملکرد قضایی و قانونی خود جمهوری اسلامی نیز منافات دارد. ضمناً نوع اتهام را نیز باید در نظر داشت؛ "ارتداد" یا "سب‌النبی" احکام سنگینی دارند که در چارچوب قوانین عرفی جوامع مدرن محلی از اعراب ندارند و به همین خاطر، اساس دستگیری و محکومیت مجتبا سمیع‌نژاد زیر سئوال است.
اصرار جمعی بایستی بر این باشد که حکم به شکلی رسمی و علنی به وکیل و خانواده‌ی مجتبا سمیع‌نژاد ابلاغ گردد تا از آن طریق، حق دفاع از او سلب نشده مدافعان حقوق بشر نیز بتوانند با استناد به متن حکم، برای آزادی مجتبا تلاش کنند.

تلاش برای آزادی مجتبا سمیعی‌نژاد، وبلاگ‌نویس زندانی

2005-06-04T12:40:00.000-07:00

مجتبی سمیعی‌نژاد، وبلاگ‌نویس 25 ساله و دانشجوی رشته ارتباطات، نویسنده‌ی وبلاگ "من نه منم" و سپس "استیجه"، از تاریخ 11 آبان 1383 تا هشت بهمن 1383 را، "به دلیل انتشار خبر بازداشت 3 وبلاگ‌نویس دیگر" در بازداشت به سر برد. سپس بعد از آزادی موقت در بهمن‌ماه 1383، برای انتشار نظراتش وبلاگ جدیدی ایجاد کرد و همین امر موجب دستگیری مجدد وی، درست به فاصله‌ی چند روز پس از آزادی‌اش گردید که این حبس تا امروز نیز ادامه داشته است. مجتبی سمیعی‌نژاد اینک در زندان قزل حصار در میان مجرمان عادی و خلافکاران به‌سر می‌برد.
حکم دو سال زندان برای مجتبا، رسماً به وکیل وی ابلاغ شده است و جرم ناکرده‌ی او "وبلاگ‌نویسی" است؛ همان‌کاری که همه‌ی ما به آن مشغول‌ایم. این حکم در شعبه‌ی سیزده دادگاه انقلاب به‌وسیله‌ی قاضی سعادت صادر شده است. وظیفه‌ی انسانی و اخلاقی ما وبلاگ‌نویسان و همه‌ی کسانی که به حقوق بشر اعتقاد دارند، اعتراض به این ظلم مسلم است. از تمامی وبلاگ‌نویسان، نهادهای حقوق بشری و انسان‌های آزاده‌ی ایران و جهان خواستاریم تا صدای اعتراض خود را به این عمل غیر قانونی و حکم غیر انسانی بلند کرده و آزادی فوری مجتبا سمیعی‌نژاد را خواستار شوند.

توضیح:
این حرکت به هیچ نهاد، شخص، گروه و ایدئولوژی وابسته نیست و در واقع حرکتی است مستقل و جوشیده از درون خود وبلاگ‌نویسان.

خبرها را از کنار همین صفحه دنبال کنید

2005-06-04T11:35:00.000-07:00

دوستان عزیز!
لطفا اخبار مربوط به مجتبی را از لینک‌های سمت راست همین صفحه دنبال کنید.

متن بالا را در وبلاگ‌تان کپی کنید

2005-06-04T00:46:00.000-07:00

دوستان عزیز برای حمایت از همکار وبلاگنویس‌مان مجتبا سمیع‌نژاد و اعلام همبستگی با دیگر حامیان مجتبا، لطفاً متن بالا را در وبلاگ‌های‌تان کپی کنید و به این وبلاگ لینک بدهید تا کار گروهی‌مان بهتر بازتاب داشته باشد.
به امید آزادی مجتبا.

از آخرین نوشته‌های مجتبی

2005-06-03T05:13:00.000-07:00

آمده‌ام خانه. نگفتم که اینجا خانه‌ی قرار من است، گفتم که این خانه و اهلش بدون من چیزی نداشتند که به شب بگویند. آمده ام خانه، همه چیز را و همه کس را و همه‌ی همه را مزه مزه کنم و سیگاری آتش بگیرم و کنار پنجره بروم و تهران را که زیر پایم است نگاه کنم و مادر بزرگ به هر بهانه یی به اتاقم بیاید و بگوید خوب است که آمدی و من دلم می خواهد فکر کنم و بدانم تمام آن لحظه هایی را که نبودم و یاد به یادم مادر بیافتد و یادم به یاد پدر بیافتد و یادم به یاد صمیمی و چگونه دلتنگ شدن‌هایش را و من هنوز خسته ام.

و ندانم، از آنچه پیش آمد و از آنچه پیش نیامد و از آنچه گذشت. و ندانم، از رنجی که پدر کشید و از رنجی که نکشید که او قاعده ی بازی نمی دانست و چشمانش چشمه ی اشک. هنوز هم بوی تریکو می دهد و نخ و قلاب و قیچی. که پاهای خسته اش تن و جان خسته ترش را این سو آن سو بکشد و آنها یاریش نکنند و نمی خواهم بشنوم که شبی که از شب هم گذشته بود خوابیدن را خواب ندیده بود و نشسته بود دلگیر و آنها چه می فهمند.

بنشینم، در یک گوشه از چهار گوشه‌ی ممکن و از دوستی نزدیک این دیوار ها حرص بخورم و نفهمم که چرا آنها آنقدر به هم نزدیکند و چرا مرا در آغوش دارند و من از آنها بیزارم و هی به زمین و زمان فحش بدهم و یکباره یادی به یادم بیاید و صورتم گر بگیرد و قلبم از جا کنده شود که یادم به یاد مادر بیافتد و آخرین باری که دیده بودتم توی اتاقم، آخرین باری که دیده بودتم سر سفره ی شامش و آخرین باری که دیده بودتم توی نگاهش. با همان چهره و باهمان صدا و با همان دستها که بهار می کرد پاییزم را. که او در بیمارستان است و من به ملاقاتش مشتاقم و محروم و آنها چه می دانند.

و بلرزم. از آنچه گذشت و آنچه نگذشت و از شبی که صبح شد و من هنوز ماه را ندیده ام و هی بگویم که این می شود و آن می شود و نه این بشود و نه آن بشود و سر به در بکوبم و به در کوفتنم کسی به پاسخ سر بر نیارد و هنوز هم دیوانه‌ام و اینجا کسی دیوانه نیست. چه خوب است که اینجا تلفن نیست و کسی نیست و چیزی معقول نیست. معقول هم معقول نیست و حوصله پشت در ذوق ذوق می‌کند و حوصله اش را ندارم.حقیقت اینجاست و سمت ندارد و من هنوز هستم.